ik zou zo graag

In deze blog schrijf ik over verlangen, verbinden en vertrouwen, elementen die ik ben tegengekomen na het overlijden van Peter.  Een soort drieluik waarin we alle drie een plaats innemen, Peter bij de verbinding, Frans bij het vertrouwen en ikzelf bij het verlangen. Vandaag schrijf ik over het verlangen wat er is want ik zou zo graag weer willen, willen voelen, willen vooruitkijken, blij zijn en dat alles weer gewoon is. En tuurlijk zijn er dagen dat het goed gaat maar soms ook even niet.

In het Nabestaandencafe van een paar weken geleden werd het rouwen heel goed omschreven: je zit in een een roeiboot met 2 roeispanen, de ene spaan is gericht op het verlies en de andere spaan is gericht op het leven. Als je nu iedere keer met 1 spaan blijft roeien, die van het verlies of die van het leven, zal je in rondjes blijven varen en kom je niet vooruit. Als je ze allebei gebruikt (ervaren van zware en goede dagen) dan draai je geen rondjes meer maar kijk je vooruit.

Zo kom ik in een tijdschrift een advertentie tegen van een boekje, “ik zou zo graag”, een boekje over vervulling van je wensen door de kracht van positieve gedachten.  Ik dacht dat boekje ga ik ook bestellen want ik zou ook zo graag……..

De volgende dag naar de boekhandel en ik ben aan het wachten bij de kassa, staat er een echtpaar voor mij die een boek bestellen en laat dit nou hetzelfde boekje zijn als dat ik wil bestellen. Ik doe een stap naar voren en zeg : maak er maar 2 van, ik wil die namelijk ook. Die mevrouw en ik keken elkaar aan en we zeiden niets maar er was een soort verstandshouding, heel bijzonder. Als het nou een bestseller was geweest wat in de top tien staat maar dat was het niet dus hoe bijzonder is het dat je met nog iemand in de winkel staat om dat boekje te bestellen. En datzelfde had die mevrouw ook, die blik die we hadden met elkaar vertelde genoeg.

Het is 5 december en de boekhandel belt mij dat het boekje er is. Komt dat leuk uit op kan ik op Sinterklaasavond mijn boekje gaan lezen. Snel nog even wat marsepein gehaald bij de bakker (van die aardappeltjes, zo lekker) en het boekje opgehaald en naar huis toe.

Ik heb me genesteld op de bedbank in de achterkamer, kopje thee en marsepein, en ben gaan lezen over de “bestelservice”.

“ik zou zo graag” de beginzin waarmee je dingen mag  “bestellen”, en natuurlijk komen er bij mij ook een aantal zaken op die ik graag zou willen en daar zit absoluut niets materialistisch bij. Ik zou zo graag…dat alles weer normaal is, ik zou zo graag….me weer goed voelen,  ik zou zo graag….wat meer plezier willen hebben, ik zou zo graag……………

Mijn nicht belt me op en we zitten uitgebreid te praten over allerlei perikelen totdat opeens mijn mobiele telefoon gaat en die gaat werkelijk nooit. Ik kijk naar het nummer en denk “oh je”. Ik zeg nog net tegen mijn nicht “ik bel je zo terug” en ik neem snel op en zeg “met Esther” en aan de andere kant van de lijn hoor ik “Hallo met Simon, jij hebt een tijd geleden op mijn advertentie gereageerd”.

Pats, boem.

Een reactie plaatsen